Opis
Czuła i inspirująca opowieść o stracie i miłości.
Przekroczyć granice tego, co się zdarzyło i zacząć od początku, bo zawsze trzeba próbować…
Paige ma siedemnaście lat. Mówią o niej Dziewczyna, Której Chłopak Utonął. Chce żyć normalnie, pokonać lęki, ale nie potrafi znaleźć swojego miejsca w szkole i w domu. To się zdarzyło rok temu. Od tamtej pory Paige ma senne koszmary, boi się wody i chodzi na terapię. I mimo tragedii bardzo chce normalnie żyć. I ma poczucie winy, że tak bardzo tego chce.
Postanowiła, że w nowym roku szkolnym wróci do normalnego życia i przestanie być Dziewczyną, Której Chłopak Utonął. Robi listę: nowi znajomi, randki, imprezy, pływanie. Nawet upatrzyła sobie chłopaka. Jeśli zacznie z nim chodzić, wszyscy zobaczą, że z Paige już wszystko w porządku. A Ryan podoba jej się od dawna. Ale musi usiąść w jednej ławce z miłym dziwakiem Maxem, kuzynem Ryana, który jest nowy w ich szkole. Jej plan zaczyna się komplikować...
Moja ocena
9,5 w skali do 10
Moje przemyślenia
Każdy z nas przeżywa jakieś swoje tragedie , zerwania , spotkania ze śmiercią . I każdy musi to przetrwać i przezwyciężać . Ale gdy po śmierci np. ukochanego, bliskiej osoby nie możemy się podnieść ,co wtedy . Taki problem ma Paige . Robi listę rzeczy które chcę zrobić w ciągu roku . Spotyka Maxa , który jest kuzynem Ryana .I mówi okej zbliżę się do Maxa i przy tym zbliżę się do Ryana . Ale wyszło na to , że nie Ryan a Max się jej podoba . Wymyśliła to bo chciała zapomnieć o swoim byłym który przy okazji utonął .Chciała się odciąć od tego co było . Ta opowieść jest bardzo głęboka , jest mocna a przy okazji śmieszna w nie których momentach , raz chciało mi się płakać . To pierwsze spotkanie z tą autorką . Sięgnę po inne jej książki . Moja ocena jest adekwatna . Wszystko jest okej styl pisania jest perfekcyjny . Dałam bym 10 ale niestety w moim egzemplarzu pojawiły się błędy ortograficzne.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz